...خدا وقتي مي خواست اين دنيا را خلق کنه،براي اينکه به همه بفهمونه که طرفدار پروپاقرص دموکراسيه،تموم مخلوقات را به صف کرد واز يکي يکيشون پرسيدکه چقدر عمر مي خواهند!

...نوبت به خر که رسيد،خدا پرسيد:"چقدر عمر مي خواهي؟سي سال کافيه؟"

خر ناليد که:"سي سال؟!بارپروردگارا!سي سال خرحمالي؟!رحم کن خدااا،خيلي زياده،دوازده سال بسه."

خدا دوازده سال عمر به خر داد.

نوبت به سگ رسيد.خدا گفت:"نو چقدر عمر مي خواهي؟سي سال کافيه؟"

سگ مغموم جواب داد:"سي سال؟خداوندگارا،سي سال نگهباني وپاس دادن وزوزه کشيدن؟!نه تو را خدا.خيلي زياده،ده سال بسمه."

خدا ده سال عمر هم به سگ داد.

نوبت ميمون شد.خدا باز پرسيد:"چقدر؟سي سال؟"

ميمون ناراحت گفت:"سي سال دلقک ومسخرهء همه شدن؟خيلي زياده خداي من.هشت سال بسه."

...خلاصه...آخر از همه نوبت به انسان رسيد.

خدا گفت:"خب،اشرف مخلوقات من،تو چقدر عمر مي خواهي؟سي سال کافيه؟"

انسان غريد که:"سي سال؟فقط سي سال؟سي سال چي من مي شه خدايا؟به کجا مي رسم تو اين سي سال؟تا ميام مزه زندگي را بفهمم، بايد بميرم."

_"بسيار خب،هيجده سال عمر باقيمانده خره را مي دم به تو."

-"چهل وهشت سال؟کمه خدايا.خيلي خيلي کمه."

-"باشه،بيست سال باقيمانده  عمر سگه هم مال تو،خوبه؟"

-"بازم کمه،پروردگارااا"

_"آاااه...بيست ودو سال عمر ميمونم مال تو.خوبه ديگه؟"

...برا همينه که آدميزاد در سي سال اول عمر،مثل آدم زندگي مي کنه ومزه واقعي زندگي را مي فهمه.هيجده سال بعد را مثل خر کار مي کنه تا زندگيش روبراه بشه وبراي روز مبادا پس انداز کنه.بيست سال بعدش،از چيزهايي که ذخيره کرده،نگهباني مي کنه و هميشه  دلواپسه که نکنه اندوخته هاش را از دست بده وبعد از اونم که ديگه پير ميشه وخرفت.مايه خنده ومسخرهء ديگران...

--------------------------------------------------------------------------------------------------------

 جسارت من را ببخشيد.ولي اين يه حقيقته،مدتي که انسان مزه زندگي واقعي را مي چشه،خيلي کمه...

سوال: چرا مرغ از خيابان رد شد؟

كلبه كوچك

تنها بازمانده يك كشتی شكسته توسط جريان آب به يك جزيره دورافتاده برده شد، او با بيقراری به درگاه خداوند دعا می‌كرد تا او را نجات بخشد، او ساعتها به اقيانوس چشم می‌دوخت، تا شايد نشانی از كمك بيابد اما هيچ چيز به چشم نمی‌آمد.

سرآخر نااميد شد و تصميم گرفت كه ...

سلام

ماجرا های جلسه اوّل:

جلسه با تأخیر نسبتاً زیادی آغاز شد و در این جلسه رهام و فاطمه به عنوان سرگروه ها انتخاب شدند و قوانینی از قبیل موارد زیر توسط همه ی اعضا پذیرفته شد:
1- انجام ندادن کار تا 3 بار => گروه در باره فرد خاطی تصمیم گیری خواهد کرد
2- تأخیر در جلسات در کارنامه انضباطی اعضا ثبت می شود.
3- بر اساس کار هایی که انجام می شود، پرداختی ها به نسبت تقسیم خواهد شد.
4- گروه ابتدا دو کتاب New Venture Management و Entrepreneurial Learning را ترجمه خواهد کرد و بعد وارد قسمت دوم کار خود خواهد شد.
5- تلاش اعضای گروه برای بالا بردن مهارت خود و دیگر اعضا
6- وسیله ی ارتباطی گروه، وبلاگ انتخاب شد.
7- گروه مجاز است در اساس نامه بر اساس رأی اکثریت، تغییراتی را ایجاد کند.

در این جلسه قرار بر این شد که سرور ایران بلاگ به عنوان سرور وبلاگ انتخاب شود، دوستان از طریق ایمیل در جریان موضوعات قرار بگیرند.

ماجرا های جلسه دوم:

این جلسه نیز با تأخیر دوستان آغاز شد، اساس نامه نوشته شد، کتاب ها تقسیم شدند و قرار بر این شد که هفته ی آینده چهارشنبه دیکشنری کتاب ها آماده شود

ماجرا های جلسه سوم:

این جلسه نیز با تأخیر دوستان آغاز شد، دیکشنری های همه آماده نبود و نیاز به دوباره نگری و اصلاح داشت که تا روز شنبه باید انجام می شد.

روزهای پنجشنبه و جمعه

همه در مقر ثابت سازمان جمع شدند و روی کلمات همه با هم بحث کردند. و توافقاتی روی اصطلاحات حاصل شد.

........

ماجراهای جلسات از این قرار بود، ادامه دارد ...........

این سماور جوش است
پس چرا می گفتی
دیگر این خاموش است؟
باز لبخند بزن
قوری قلبت را
زودتر بند بزن
توی آن
مهربانی دم کن
بعد بگذار که آرام آرام
چای تو دم بکشد
شعله اش را کم کن

دست هایت:
سینی نقره نور
اشک هایم
استکان های بلور
کاش
استکان هایم را
توی سینی خودت می چیدی
کاشکی اشک مرا می دیدی

خنده هایت قند است
چای هم آماده است
چای با طعم خدا
بوی آن پیچیده
از دلت نا همه جا

پاشو مهمان عزیز
توی فنجان دلم
چایی داغ بریز

عرفان نظر آهاری

مادرم خواب دید که من درخت تاکم. تنم سبز است و از هر سرانگشتم، خوشه های سرخ انگور آویزان.
مادرم شاد شد از این خواب و آن را به آب گفت.

فردای آن روز، خواب مادرم تعبیر شد و من دیدم اینجا که منم باغچه ای است و عمری ست که من ریشه در خاک دارم. و ناگزیر دستهایم جوانه زد و تنم، ترک خورد و پاهایم عمق را به جستجو رفت.
و از آن پس تاکی که همسایه ما بود، رفیقم شد.
و او بود که به من گفت: همه عالم می روند و همه عالم می دوند، پس تو هم رفتن و دویدن بیاموز.
من خندیدم و گفتم: اما چگونه بدویم و چگونه برویم که ما درختیم و پاهایمان در بند!
او گفت: هر کس اما به نوعی می دود. آسمان به گونه ای می دود و کوه به گونه ای و درخت به نوعی.
تو هم باید از غورگی تا انگوری بدوی.
و ما از صبح تا غروب دویدیم. از غروب تا شب دویدیم و از شب تا سحر. زیر داغی آفتاب دویدیم و زیر خنکی ماه، دویدیم. همه بهار را دویدیم و همه تابستان را.
وقتی دیگران خسته بودند، ما می دویدیم. وقتی دیگران نشسته بودند، ما می دویدیم و وقتی همه در خواب بودند، ما می دویدیم. تب می کردیم و گُر می گرفتیم و می سوختیم و می دویدیم. هیچ کس اما دویدن ما را نمی دید. هیچ کس دویدن حبّه انگوری را برای رسیدن نمی بیند.
و سرانجام رسیدیم. و سرانجام خامی سبز ما به سرخی پختگی رسید. و سرانجام هر غوره، انگوری شد.
من از این رسیدن شاد بودم، تاکِ همسایه اما شاد نبود و به من گفت: تو نمی رسی مگر اینکه از این میوه های رسیده ات، بگذری. و به دست نمی آوری مگر آنچه را به دست آورده ای، از دست بدهی. و نصیبی به تو نمی رسد مگر آنکه نصیبت را ببخشی.
و ما از دست دادیم و گذشتیم و بخشیدیم؛ همه داروندار تابستان مان را.

....ترجيه ميدهم روي دوچرخه ام باشم و به خدا فكر كنم تا در كليسا باشم وبه دوچرخه ام فكر كنم.

*آلبرت انيشتين*

اینم آخرین نسخه دیکشنری بابیلون.

اینجا کلیک کنید و دانلود کنید.

موفق باشید......

یا از اینجا دانلود کنید:

دانلود بابیلون ۷ کرک شده

سلام.قبل از اینکه کارهارو تحویل بدید یه جایزه واستون میذارم.......!!!

داستان ماکان مهدیقلی که برنده جایزه بزرگ ادبی شده......

البته کتابش هم زمان با نمایشگاه میاد بیرون. اینجا کلیک کنید و دانلود کنید.